روزی قشنگ!!!!

 

دیشب در خواب

موهایت را

رها در برف می دیدم.

.

.

من

 عاشق ِعکسهای

سیاه و سفیدم...!

 

 

شبیه خوابی تو؛
در عمق چشم های منی
نزدیک ولی دور از دسترس!

 

امشب به دیدنت می شتابم

تا تو را در رویا ببینم

و هیچ کس نخواهدم دید

و از من پرسشی نخواهد کرد

یادت باشد

در را باز بگذاری!

 

شعر علی شفیعی

 

دغدغه ی کسی را دیدن
مرا از هوش می برد
مهربانی
نگرانم می کند
زیبایی نگرانم می کند
بی تو نگرانم
با تو نگرانم
دغدغه ی کسی را دیدن
مرا از هوش می برد
---
شعر علی شفیعی

 

از پشت ميله هاي قفس،از سر ملال
با خط خوش نوشتم
                بيتي به حسب حال
"اول بنا نبود بسوزند عاشقان
آتش به جان شمع فتد كاين بنا نهاد"

 

برای  دوستی

   برای  درستی

              و برای باهم بودن

                           اگر امروز نیندیشیم

                                         فردا حتما دیر است

 

     کجایی ای رفیق نیمه راهم
     که من در چاه شبهای سیاهم
                                                    نمی بخشد کسی جز غم پناهم             
                                                   نه تنها از تو نالم کز خدا هم

فریدون مشیری:

 

گفته بودی که چرا محو تماشای منی ؟                           

                                                            آن چنان مات که یک دم مژه بر هم نزنی

مژه بـر هم نزنـم تا که ز دســتم نرود                     

                                                             نـاز چشم تــو بـه قــدر مژه بر هم زدنی

روز عشق مبارک

 

 

به عالم هر کجا درد و غمی بود
                                                به هم کردند و عشق نام کردند

 

کاش به زمانی برمیگشتم

که

                 تنها غم زندگی ام شکستن نوک مدادم بود!!!

خدا یا!!!!

 

محبت را وقتی چشیدم

که کودکی آسمان نقاشی اش را سیاه میکشید

تا

پدر کارگرش زیر آفتاب نسوزد!!!!

 

خداوند با من است;

 چون هیچ چیزی نمیتواند او را شکست دهد ,

                                                               هیچ چیز

                                                                       نمیتواند

                                                                                 مرا نیز

                                                                                       شکست دهد!!! 

                                              

کاش نگاهش را نمی دیدم!!!!

 

نگاهم کرد ،غرق نگاهش شدم

نگاهم کرد، اندیشیدم دوستم دارد

نگاهم کرد

اما بعد ها فهمیدم که او تنها نگاهم کرد!!!!!

 

پاییز

بهانه است

 برگ و درخت از هم خسته شده اند!!!

 

اگر ماه بودم به هر جا كه بودم

 

                 سراغ تو را از خدا مي گرفتم

 

وگر سنگ بودم به هر جا كه بودي

 

                 سر رهگزار تو جا مي گرفتم

 

اگرماه بودي -به صد ناز -شايد

 

              شبي بر لب بام من مي نشستي

 

وگر سنگ بودي به هر جا كه بودم

 

          !مرا مي شكستي   مرا مي شكستي

 

                                                                          "فریدون مشیری

زنده یاد :قیصر امین پور

 

وقتی جهان

                       از ریشه ی جهنم

و آدم

                          از عدم

و سعی

                      از ریشه های یأس می آید،

 

وقتی یک تفاوت ساده در حرف

 

کفتار را

                             به کفتر

                                                     تبدیل می کند،

 

باید به بی تفاوتی واژه ها

 

و واژه های بی طرفی

                             مثل نان

                                                     دل بست.

 

نان را از هر طرف بخوانی

                                                     نان است...!

 

استاد شهریار

 

برو که خرده گرفتن به عاشقان  نه رواست

که علم و عقل تو ار آنچه عشق ماست سواست

قماش عشق به مقیاس علم و عقل مسنج

که بارکاه دل از کارگاه مغز جداست

 

 

تو که آهسته می خوانی

 قنوت گریه هایت را

میان ربنای سبز دستانت دعایم کن....!!!

 

 

بهترين دوست تو کسی است

که

 اولين قطره اشکت را می بيند،

دومين قطره را پاک می کند

و

 سومی را تبديل به خنده می کند

 

باور کن!!!!

 

پلکهای مرطوب مرا باور کن

این باران نیست که می بارد!

صدای خسته ی من است

که

از چشمانم بیرون میریزد!

 

فهمیدن عشق را چه مشکل کردند

ما را ز درون خویش غافل کردند

انگار کسی به فکر ماهی ها نیست

سهراب! بیا که آب را گل کردند

 

مردی ای دل, طلب از مردم دنیا نکنی

                                           گوهر آینه از سنگ تمنا نکنی!!!

اعتراف!!!!!

اعتراف

   چه زیباست که

  لحظات شب به انتظار نوازش خورشید بیدارند،

  و درخت در خواب زمستانیش،

                                جوانه میبیند،

    و آسمان با خنده ی صبح،

      شبنم را به زمین هدیه میکند.

   چه زیباست که عشق از کلمات لبریز میشود.

  آهسته گام بردار،

          صمیمیت ما به روی بال شاپرک ها جاریست.

    بستر رویاها از جنس ابریشم نرم احساس است.

   در رد پای بودنت ،

                      گل های ایمان و اعتماد رویید.

    اعتراف میکنم که :

                         "  عشق ناموس زندگیست"

    وشیدایی من نه در کلام،

   که ریشه در پرتوهای روشن خورشید دارد.

                مینا

 

نه همين غمكده، اي مرغك تنها قفس است     

گر تو آزاد نباشي همه دنيا قفس است

 

تا پر و بال تو و راه تماشا بسته است

هر كجا هست، زمين تا به ثريا قفس است

 

فریدون مشیری

 

اشک را زیست

لبخند را زیست

عشق را زیست

اشک آن شب لبخند عشقم بود

قصه نیستم که بگویی

نغمه نیستم که بخوانی

صدا نیستم که بشنوی

یا چیزی چونان که ببینی

که چیزی چونان که بدانی

من درد مشترکم مرا فریاد کن

 

ديگر به هواي لحظه اي ديدار

دنبال تو دربدر نمي گردم

دنبال تو اي اميد بي حاصل

ديوانه و بي خبر نمي گردم ...!!

 

دوباره برف جای پا های مرا پوشاند

راستی

آیا برف شهر احساس تو نیز

اینگونه رد پای مرا خواهد پوشاند؟

 

در اقیانوس رویاها غرق شده ام

و نومیدانه دست و پا می زنم

ناگاه

تنه درخت آرزو شناکنان به سراغم می آید

به او پناه می برم

با این آرزو که مرا به تو برساند

در آن سوی اقیانوس!!!

به نسیمی همه راه به هم می ریزد

کی دل سنگ تو را آه به هم می ریزد

سنگ در برکه می اندازم و می پندارم

با همین سنگ زدن ، ماه به هم می ریزد

عشق بر شانه هم چیدن چندین سنگ است

گاه می ماند و نا گاه به هم می ریزد

انچه را عقل به یک عمر به دست آورده است

دل به یک لحظه کوتاه به هم می ریزد

آه یک روز همین آه تو را می گیرد!!!!

گاه یک کوه به یک کاه به هم می ریزد

 

گفتند تا شقایق هست زندگی باید کرد

آفتاب وجود من گر تو رفتی شقایق های قلبم همگی پژمردند

دیگر بهانه ای برای زندگی نمانده!

 

نظر به روز تو هر بامداد، نوروزی است

                                        شب فراق تو هر وقت که هست، یلدایی است  (سعدی)

یلدای همگی مبارک

 

کاشکی تو را به من

عیدی میدادند!!   

 

کاش می شد تو را

بین آدم ها قسمت کرد

حتما

یک مزه ات

سهم من می شد!!!

از همان اول

پلک های تو با من بد بود

مثل پلک های من

این ها

به خوشبختی مان

حسادت می کنند!!!!

شاعر:محمد مهدی نجفی

 

این شهر ، شهر من است؟

یا غریبه ام؟

من با تمام مردم دنیا غریبه ام

الا تو

که با من غریبه ای!!!

شاعر:محمد مهدی نجفی

 

منتظری خوابم را با نگاهت به هم بریزی

کور خوانده ای

خوابم نمیبرد!!!

 

در سرزمین مادری
 آرزومندانه استاده ام
و سوگند میخورم
که می مانم
هر چند که تو نباشی
 میمانم و ثابت  میکنم
که هنوز زنده است
عشق را میگویم
هر چند که تومیخواهی
فراموشش کنم!!!

 

کاش باغ همسایه ی ما نیز سیب داشت

آنگاه قشنگترین و قرمزترین سیب را برایت میکندم

ولی باز تو سیب را گاز زده در کوچه رها میکردی

و من درخت سیبی در حیاتمان می کاشتم و به یاد تو سیب ها را گاز زده در کوچه رها میکردم

کاش فقط یک بار دیگر می آمدی تا نشانت میدادم سیب گاز زده ی خشکیده ی تو را

کاش فقط یک بار دیگر می آمدی تا نشانت میدادم حسرت خشکیده ی چشمان منتظر به راه  مرا

کاش فقط یک بار...کاش!!!

 

پرخاش نگاهت

زمانی که عاشق بودی

مهربانانه فرارم می داد

  

مشکلی نیست!
 

بده بستان که نیست

قسمت زیبای اش اینجاست

که تمام روز های من به تو می رسند

                                             در انتهای گذرشان

 

آخر در مشت هایت

تکه ای از زندگی را پنهان کرده ای

و تقصیر تو هم نیست

که عشق تدریس نمی شود

 

حال،

اینکه برایت می نویسم

بهانه ی با تو بودن است

و گرنه این واژه های نخ نما

که در خمیازه ی کاغذ هم گم می شوند

چه قابل شما را دارد

 

ای دل غافل...!!!!

 

کنار آشنایی تو آشیانه میکنم
                                      فضای آشیانه را پر از ترانه میکنم
کسی سئوال میکند به خاطر چه زنده ای؟
                                    و من برای زندگی تو را بهانه میکنم!

بی تو در دنیای من غم بر سر غم مینشیند

بر دل افسرده ام اندوه عالم مینشیند

از دو چشم بی فروغم موج شادی میگریزد

در نگاه درد بارم رنگ ماتم می نشیند

 

پیش ازینت بیش از این اندیشه ی عشاق بود

 مهر ورزی تو با ما شهره آفاق بود

یاد باد آن صحبت شبها که با زلف توام

 بحث سر عشق و ذکر حلقه ی عشاق بود

---

تقدیم به دوست عزیزم زهرا....

دوستش دارمش...

مثل دانه ئی که نور را

مثل مزرعی که باد را

مثل زورقی که موج را

با پرنده ئی که اوج را

دوستش دارمش...

 

ترا می‌انديشم ...

 

همچو خواب خستگی‌هايم

 
کز رويای رسيدن باز مانده
درست نيست...

من اينجا و تو

آنسوی خطوط آرزوهائی

کز هرم احساس بدورند

همين روزها و روزهائی بی تو

که آفتاب از پس کوه‌های کسالت بدمد

طلوع خواهم کرد

و به امتداد تو خواهم پيوست

 

 

می گویند تو رفته ای...
                    خنده دار است!
                                ما با تو راه می رویم...
                                                      حرف می زنیم و ...

و خوب می دانی که :

چه باشیم

چه نباشیم

قرار ما بر این است

که نام تو را با حسرت زمزمه کنیم!

تقدیم به ...

چشمهایم را بستم
آرزو کردم که
خداوند
آن نقطه ای از قلبم را که تو جای داری
کنده و دور بیندازد
چشمهایم را باز کردم
آرزویم براورده شده بود
ولی داشتم به سوی خدا پرواز میکردم
من مرده بوذم
چون تو همه قلب من بودی
و
من مرده ای که همه ی قلبش را کنده باشند...!!!!

ندا

  مرا بيدار کن از خواب 

    مراجای ده در خانه ی کوچک عشق

         بشوی با باران انتظارم را

         مرا مسپار به دست باد

    چون پرنده رهايم کن درآسمان

    مرا در بهار انديشه کن

         تن تشنه ام را به وسعت دريا بسپار

         زورق شکسته ی دلم را دوباره بساز

    يادکن کوچه ی ميعادمان را در شب

    مرا تکرار کن تکرار...!

آسمان چشم به راه من و توست

دل به دریا بزنیم
آسمان چشم به راه من و توست
تا نفس باقی ست
نفسی تازه کنیم
هم نفس شو با من
عاشقی نیست مگر همنفسی؟
حس اول عشق است
زندگانی بی عشق
ادعایی است فقط
فرصت از دست مده
همنفس شو با من
سر به کوی ابدین بزنیم
آسمان چشم به راه من و توست