وقتی رفتی

هنوز

درخت ها

شکوفه را دوست داشتند

گفتی:

( می آیم...

در اولین زردی غربت قهر برگ و درخت! )

و من سالهاست

ایستاده ام

به انتظار قاصدک

در این سرمای سپید پنجره ها.........

                                                                                           SEVDA